Voor de spelers van Amsterdam was het in het begin even zoeken naar de vorm om er een goede wedstrijd van te maken. Ze hadden namelijk niet eerder met elkaar getraind. Met coach Bob, Omar, en Tany is het gelukt om het team van Amsterdam naar de overwinning te brengen. Het thuisvoordeel was voor Lelystad en heeft drie kwart van de wedstrijd kunnen domineren met hun fraaie spel. Amsterdam wilde toch laten zien dat zij de betere waren en hebben de achterstand kunnen inhalen door hun voortreffelijk spel en inzet. Amsterdam was vastberaden dat er niet meer werd gescoord door Lelystad. De laatste 4 minuten heeft Amsterdam toch kunnen laten zien dat zij de verdediging en aanval konden controleren waardoor zij terecht kampioen zijn van Nederland. De score: 53-48 voor Amsterdam.

Vrielink Stijltoernooi 2010 

Het is 30 mei 7 uur ‘s ochtends in sportschool American Fitness. Bijna iedereen had zich op de stoelen en banken van de sportschool verzameld en was klaar om te vertrekken naar het Vrielink Taekwondo Stijltoernooi en nadat de mensen die zich hadden verslapen of de wedstrijd waren vergeten werden opgebeld, kon dat ook echt. De wedstrijd was in Heerhugowaard en dus niet ver rijden. Met de wedstrijd deden veel mensen in de C-klasse mee, namelijk: Yasmine, Hind, Nouhaila, Illias, Aya, Youssra, Yana en Oumaima. In de B-klasse deed alleen Modisa mee.

Iedereen was veilig aangekomen in Heerhugowaard en wilde vol goede moed de wedstrijd beginnen maar natuurlijk niet voordat meester Bob zijn zegje had gedaan. Hij wijst iedereen erop dat je je aan afspraken moet houden en dat je ruim van te voren moet aangeven of je met een wedstrijd meedoet of niet. Ook moet je dingen niet op het laatste moment afzeggen. Het is dan ook belangrijk dat je de mailtjes van de sportschool leest en ook beantwoord.

Nadat iedereen zich had omgekleed kon de wedstrijd dan ook echt beginnen. Ze waren redelijk op schema en de eerste kandidaten waren Aya, Yana, Oumaima en Youssra. Zij zaten wel allemaal in dezelfde klasse maar er werd gelet op welke band je hebt dus waren er meerdere eerste plaatsen, tweede plaatsen en derde plaatsen te behalen. Allemaal werden ze gecoacht door Carola en ook allemaal liepen ze erg goed. Aya en Oumaima behaalden de 1e plaats, Yana de 2e plaats en Youssra behaalde de 3e plaats!Tegelijkertijd begonnen Hind, Nouhaila en Yasmin in hun poule. Zij werden gecoacht door meester Damian en ook zij liepen erg goed. Nouhaila en Yasmin veroverden de 1e plaats en Hind de 3e plaats.

Daarna begon Modisa, zij werd gecoacht door meester Bob. Zij heeft zoals verwacht goed gelopen behaalde de 1e plaats.

Tot slot was de beurt aan Illias. Hij werd gecoacht door Carola. Zoals we gewend zijn van Illias heeft hij altijd wel een verhaal te vertellen of iets op te merken en ook nu kon hij niet beginnen voor hij een jurylid (waar trouwens ook juf Linda bijzat) erop had gewezen dat zijn veter los zat. Maar daarna begon hij dan ook echt, hij deed erg zijn best en haalde alles uit de kast. Hij behaalde uiteindelijk de 3e plaats!

Het was een geslaagde dag en niemand ging zonder prijs naar huis. Veel kinderen deden voor de eerste keer mee en het was dus ook erg knap dat ze zo hoog zijn geëindigd!

Zaterdag 22 Mei is het Pieter Nieuwland College met coach Bob Poublon en Omar 3^e geworden bij de Nederlandse kampioenschappen American Football.

Na een schitterende 1e plaats bij de Amsterdamse Topscore is het PNC samen met Scholengemeenschap Reigersbos geselecteerd om deel te mogen nemen aan het NK.

Bij de Nederlandse kampioenschappen doen alleen de beste 12 middelbare scholen mee uit heel Nederland.

Dit toernooi vond plaats in Den Haag. De jongens van PNC moesten even wennen aan het hoge niveau met maar 2 ervaren spelers en 4 rookies. Nog met zenuwen in de benen begon PNC met een 12-0 overwinning op de Thorbecke Thunder; Helaas was dit nog niet de wedstrijd waarvan kenmerkend was dat PNC kon domineren. Normaal zonder spanning kan PNC meestal altijd vrij snel scoren bij bal bezit.

In de 2e wedstrijd (tegen SGS) won PNC met 14-6. Opnieuw een lastige wedstrijd waar PNC niet heeft kunnen domineren.

Bij de wedstrijd tegen Zandvliet College werd er niet gescoord.

In de 4e wedstrijd speelden wij tegen de Capelle Eagles. De Eagles begonnen al heel snel met scoren. PNC is gewend om te beginnen met een achterstand, maar met een aantal plays en de snelheid van de receivers and runningbacks kon PNC toch makkelijk scoren. De wedstrijd eindigde met 18-6 voor PNC.

Om in de halve finales te komen moest er ook nog gewonnen worden van de volgende tegenstander, wat opnieuw het Zandvliet College was.

De laatste wedstrijd speelde PNC tegen Lelystad SGS Stingrays. Lelystad heeft een traditie om goede spelers neer te zetten en een reputatie als het beste team van Nederland. Gelukkig wisten onze jongens hier niets van waardoor wij zonder spanning de wedstrijd konden controleren via de blitz and running plays. Lelystad kwam niet tot scoren en PNC won met 14-0.

In de halve finales kwamen we jongens tegen uit tegen Den Haag. Het leek een team dat geroutineerd was. We vertelden de jongens wel dat iedereen te kloppen is, maar toch slaagde Arcus Knight erin makkelijk te scoren en de wedstrijd te controleren. De score was 14-0 voor Den Haag en dat was heel jammer want door het verlies konden wij niet spelen tegen de SGR Raiders uit Amsterdam waarvan wij juist hadden gewonnen voor de Amsterdamse kampioenschappen. Zij waren namelijk de tegenstanders in de finale. Dus moesten wij spelen voor de 3^de of 4^de plaats tegen het team waarvan wij gelijk speelden in de 3e ronde. PNC bleef met overtuiging en de wil om te winnen spelen waardoor zij druk konden blijven zetten op het Zandvliet College waardoor ze niet tot scoren kwamen. Ze wonnen en door deze overwinning kon PNC de 3e plaats veroveren. SGR uit Amsterdam (De favoriet over het hele toernooi: Zij wisten elke wedstrijd te domineren) werd terecht Kampioen van Nederland. Wij wensen Dany en zijn team het allerbeste op de Europese Kampioenschappen.

Hier de resultaten:

1e plaats: SGR Raiders Amsterdam.
2e plaats: Arcus Knight Den Haag.
3e plaats: PNC Amsterdam.

4 keer scheepsrecht voor teakwondo A-delegatie van American Fitness.

Aangezien iedereen vanwege hemelvaart kon genieten van een lang weekend besloten we al eerder te vertrekken. Vrijdag vertrok iedereen dus richting (Nederlands) Limburg om te overnachten. (De wedstrijd is in Belgisch Limburg, maar ligt vlakbij Nederlands Limburg. Niet in de war raken dus.) In het altijd gemoedelijke en pittoreske dorpje Maastricht heeft de zus van Freek namelijk een Bed and Breakfast. Gelukkig voor ons was ze zeer gastvrij om ons daar te laten overnachten. Achteraf gezien was dat niet zo’n goed idee, want toen we daar aankwamen hadden we spontaan geen zin meer in de wedstrijd. Het zag eruit als Zuid-Frankrijk waardoor we meteen zo’n typisch barbecue-biertje-pingpongtafel-parasol-gevoel kregen. Bovendien werden we heel erg in de watten gelegd en de kat des huizes was meteen verliefd op Linda.

’s Avonds gaf Freek ons een rondleiding door het centrum van Maastricht. Frederique en hij komen daar oorspronkelijk vandaan en Freek kent de weg dus erg goed. Daarna ging iedereen naar bed om goed uit te rusten zodat de dames de volgende dag op hun allerfruitigst onze poomsae konden lopen. Voor sommige was het wat moeilijker om in slaap te komen. Kennelijk drinken de Maastrichtse inwoners ’s avonds nog weleens een biertje en ja, dan is er grote kans dat ze daarna op scheepshoornvolume door de straten heen lopen.

Gelukkig kwamen we de volgende ochtend alsnog redelijk goed uitgerust onze mand uitrollen. Vervolgens reden we na het ontbijt richting Genk waar de sporthal was. Daar aangekomen bleken onze vermoedens te kloppen. Het was inderdaad een kleinschalig toernooi waarbij het niveau (afgezien van een paar uitschieters) niet al te hoog was. Goed nieuws voor Carola en Frederique en dan met name voor Carola die eindelijk eens wat anders mocht lopen dan de 9de vorm.

Aangezien het een kleinschalig toernooi was, was de organisatie helemaal in hun nopjes toen ze hoorden dat we uit Nederland kwamen. Ze vonden het leuk en bij de opening werden de Nederlandse juryleden (waaronder Linda dus) ook even apart naar voren geroepen met de mededeling dat dit goede reclame voor hun toernooi is en dat ze hopen dat ze volgend jaar ook Duitsland en Frankrijk mogen ontvangen. Het was alleen wel erg warm en benauwd binnen waardoor Carola en Frederique al snel de buitenlucht gingen opzoeken. Gelukkig werd later op de ochtend de verwarming uitgezet en de vluchtdeur opengezet waardoor het snel afkoelde en de temperatuur wat aangenamer werd.

Van de drie aanwezigen trapte Frederique af. Van de 2 vormen die zij eruit moest ploffen liep ze er 1 voor het eerst en die andere voor de derde keer. Afgezien van wat onbedoelde foutjes liep ze deze vormen goed. Na de eerste ronde stond ze nog 3de, maar na de 2e ronde wist ze nog een plekje te klimmen. Zilver dus voor Frederique!!

Daarna mocht Carola. De vormen die zij moest lopen had ze nog nooit op een wedstrijd gelopen en aanvankelijk was een podiumplek voor haar ook niet binnen handbereik. Maar een concurrent van haar vergat tijdens de 2de ronde opeens haar poomsae en kreeg daarvoor extra aftrek. Het was dus einde oefening voor haar en toen bleek ook opeens dat ervaring in de B-klasse wel van belang kan zijn als je nieuw bent in de A-klasse: Carola bleef scherp genoeg in d’n kop om dankbaar gebruik te maken van deze misstap en pakte brons. Een tweede prijs dus voor American Fitness!!

Daarna was er even pauze. Aangezien we met een kleine groep waren bleef de sfeer gemoedelijk maar ook vooral rustig. Freek zat op mijn laptop en de dames deden van alles en nog wat. Na de boterham mocht Modiŝa lopen. De eerste ronde liep ze goed, maar ze liep de tweede ronde weer iets minder omdat ze iets te weinig kracht zette. Dit maakte ze in de 3de ronde ruimschoots goed waardoor ze de enige kleur van het eremetaal pakte die nog ontbrak in de American Fitness sporttas: Goud!

Iedereen heeft dus wat geoogst. Leuk voor de hyves-profielen maar ja, eerlijk gezegd is dat het ook wel zo’n beetje. Er moet gewoon door worden getraind willen ze beter worden. Overigens kwam hiermee ook een eind aan een discussie (over paarden en water en waarschijnlijk ook nog koeien) die gaande was tussen Freek en Meester Bob. Hij presteerde het om toch nog aanwezig te zijn terwijl hij er eigenlijk niet was.

Na de wedstrijd (tegen etenstijd) ging iedereen naar huis. Nou ja, iedereen, behalve Linda, Modiŝa en Carola. Zij bleven in de buurt overnachten omdat ze de dag erna een poomsae-stage hadden in Hasselt.

Sportschool American Fitness feliciteert iedereen met hun behaalde prijzen. Ook bedanken wij de organisatie voor het organiseren van het toernooi. Voor een klein toernooi werd het goed georganiseerd. De poules liepen lekker door en iedereen kon de piepers van 6 uur halen. Misschien dat er bij de volgende editie 3 velden gebruikt kunnen worden, maar als je maar 10 juryleden hebt gaat dat ook een beetje moeilijk. Wij bedanken ook de zus van Freek voor haar gastvrijheid en goede zorgen.

Goed resultaat voor American Fitness tijdens Dutch Open Poomsae.

Zaterdag 8 mei werd in Nijmegen de Dutch Open Poomsae georganiseerd. Uiteraard was Sportschool American Fitness hier weer bij. Het toernooi zelf en de plaats waar het gehouden werd is inmiddels een soort van 2de thuis voor de taekwondo-ka’s.

Aangezien de afstand deze keer redelijk klein was, vertrokken we deze gewoon op de dag zelf naar de wedstrijd toe in plaats van naar een hotel te gaan. Ook Carola en Frederique gingen mee. Ondanks dat ze pas ‘s middags aanwezig hoefde te zijn. Tjah, je moet wat voor teamspirit over hebben hè.

Uiteraard was de vaste kern aanwezig: Bo, Mattho, Modiŝa, Rosario en Danny. Samira deed ook weer mee en Meester Bob was er ook bij. Hij liep op krukken dankzij een blessure die hij die week daarvoor opliep en dat zorgde voor wat onhandigheid. Linda was zoals gewoonlijk ook aanwezig. Maar deze keer om te jureren. Freek was zoals gewoonlijk weer aangesteld als teammanager.

Danny had bij de registratie zijn ledenpas niet van vorig jaar niet bij zich. Hij dacht hem niet nodig te hebben. Tjah, niet echt slim van Danny natuurlijk. En zeker niet als je bedenkt dat duidelijk in de uitschrijving staat dat de desbetreffende ledenpas meegenomen moet worden. Maar ja, dit kent ook wel wat kanttekeningen. Een ledenpas van 2009 zegt natuurlijk niets over het lidmaatschap van 2010. En boos worden op de bond (die de wedstrijd organiseerde) had natuurlijk helemaal geen zin. Ook al hoorde Danny (wij allemaal trouwens) de ledenpas van dit jaar eigenlijk allang al binnen te hebben. De man die de registratie op zich nam was keihard en sloot Danny net zo makkelijk van deelname uit dat het kabinet Balkenende gevallen is.

Maar gelukkig hadden we Freek nog. Zijn praatjes zijn net zo gladjes als de bovenkant van zijn hoofd, waardoor Danny uiteindelijk alsnog mee kon doen. Op dat moment waren we erg blij met de flexibiliteit van de wedstrijdorganisatie.

Na de gebruikelijke vertraging begon de wedstrijd redelijk op tijd. De B-klasse was ook redelijk op tijd klaar. Ondanks wat problemen bij de puntenoptelling. Het “uiterlijk” van het toernooi zag er trouwens ook behoorlijk flitsend uit. Mooie LCD-schermen en tafelkleden steelden de show, alhoewel het wel jammer was dat de schermen niet helemaal werken. Het deelnemersveld was trouwens zeer sterk te noemen. De Duitsers struikelden zowat over elkaar heen, Finland en België waren aanwezig maar ook vaste Nederlandse klanten als Taekwondoschool Tapia (die vaak goed presteert) en Taekwondoschool Kawarmala kwamen met hun mini-leger.

De poule van Samira en Modiŝa was als eerste. Samira redde de 2de ronde helaas niet. Ze had wat last van zenuwen en bovendien was de concurrentie ook erg goed bezig. Modiŝa deed het erg goed. Volgens sommige mensen heeft zij een typisch poomsae/taekwondo/balletlichaam. Of haar prestatie daar door komt in onbekend, maar ze wist een 3de plek binnen te hengelen!!

Bo en Mattho waren daarna. Zij gaan volgende maand op voor hun danexamen en zijn hard met de voorbereiding bezig. Hun resultaat gaf veel vertrouwen voor het poomsae-onderdeel voor dit examen. Mattho was eerste en Bo was 2de!!

Danny en Rosario waren daarna. Hun poole werd gedomineerd door een duitse jongen die er met de eerste plaats vandoor ging. Danny kon hem helaas net niet bijbenen: Hij werd 2de. Toch een zeer goede prestatie van Danny. Rosario kwam net tekort voor het erepodium. Hij werd 5de.

Meester Bob was op dat moment trouwens de echte winnaar van ons allemaal. Het coachen van iedereen bleek een hels karwei te zijn met al die benen.

Het was de bedoeling dat Carola en Frederique in de middag gingen aantreden. Om 2 uur zou de A-klasse namelijk beginnen. Dit gebeurde ook, en alsof dat nog niet genoeg was kwam Robin ook nog langs om ze aan te moedigen. Robin traint sinds kort bij ons en gaat in juni herexamen doen voor zijn 2de dan en moet het poomsae-onderdeel overdoen. Hij kwam naar de wedstrijd toe voor extra motivatie en sleurde ook meteen wat clubgenoten van zijn andere school mee.

Maar ja, de organisatie bleek op dat moment last te hebben van een vervroegde maandagochtenddip. Al vanaf de start van de A-klasse donderde de organisatie net zo hard in elkaar zoals de Griekse beurzen dat deden. Mensen die op 2 velden tegelijk moesten aantreden, deelnemerslijsten die niet compleet waren, en mensen die nog steeds verkeerd de punten optelden zorgden voor wachttijden waar zelfs de NS gewetensnood van zou krijgen. Op zich deerde dat de gezelligheid niet. Het biologieboek van Modiŝa bracht nog allerlei discussies op gang. Robin en co hielden het aan het eind van de middag wel voor gezien, en gingen naar huis.

Frederique ging uiteindelijk pas aan de slag tegen de tijd dat het etenstijd was (rond vijven) en Carola mocht pas los toen ze moe was: Pas tegen achten. Beide zaten wederom in een zeer zware poule en overleefden de eerste ronde helaas niet. Gebrek aan oefening en ervaring was nog steeds de boosdoener, maar misschien heeft het deze keer ook te maken met het feit dat ze zo vroeg moesten opstaan en pas zo laat moesten starten. Gelukkig deden de dames hier niet zo moeilijk over. Ze hebben nu eenmaal meer tijd nodig om echt goed te worden en ze slaan elkaar daar wel doorheen.

Nadat Carola was geweest was het wachten op het eind van de wedstrijd. Dat werden een paar *kuch* gezellige uren. We hoefden dan wel geen prijzen op te halen, Linda zat nog steeds te jureren. Tegen tienen begonnen mensen echter wel hun geduld te verliezen. Meester Bob ging naar huis samen met Danny en Rosario. Kort daarna volgden Frederique en haar ouders. Om kwart over 10 was de wedstrijd eindelijk afgelopen en konden ook Linda, Modiŝa, Samira en Carola naar huis.

We bedanken de organisatie wel voor het organiseren van dit toernooi, maar eerlijk is eerlijk: Ondanks hun ongetwijfeld goede bedoelingen zijn ze toch behoorlijk over de kop gegaan. Daarom verlieten we met een huil en een traan de zaal. Het respect gaat uit naar Linda maar eigenlijk naar alle juryleden die toch ruim 12 uur achter elkaar scherp gebleven zijn. Misschien moet de organisatie eens nadenken over hoe dit de volgende keer beter kan. Het kan namelijk wel goed. De wedstrijdorganisatie van het toernooi in Viersen vorige week heeft dit bewezen. Maar het allerbelangrijjkste: Het moet ook beter. Uiteindelijk zorgen dit soort dingen ervoor dat er volgend jaar (wellicht) minder deelnemers aan dit toernooi mee gaan doen. Tenslotte zijn er genoeg toernooien waar men zich kan kwalificeren voor het EK/WK. En voor een toernooi als de Dutch Open is het natuurlijk doodzonde als er minder mensen zouden komen.

Welnu, op 1 mei jl. ging het iets anders. Sportschool American Fitness deed die dag mee aan het International Poomsae championship toernooi in Nordrhein Westfalen (Viersen). De naam doet klinken alsof het een groot en belangrijk toernooi is, maar dat was het eigenlijk niet. Over het algemeen waren er alleen Duitsers aanwezig en hier en daar een verloren Oostenrijker. Sportschool American Fitness vertegenwoordigde Nederland samen met 2 andere deelnemers van 2 andere scholen. Ook werd er tijdens dit toernooi afgezien van een paar regeltjes die de WFT heeft opgesteld. Het toernooi was namelijk bedoeld om B-klassers ervaring op te laten doen in de A-klasse. Jaja, u leest het goed: De B-klasse werd samengevoegd met de A-klasse! Uiteraard met beperkingen: Allen half-zwarte banders mochten meedoen, en dan alleen in de Junioren categorie (14 tot 18 jaar). Deze leeftijdscategorie werd dat weer opgesplitst in meerdere categorieën: Tot en met 15 jaar, tot en met 16 jaar en tot en met 18 jaar. Het puntensysteem bleef wel hetzelfde, evenals de regels rondom loting.

Uiteraard stonden Bo, Mattho en Modiŝa in de voorste linies om mee te toen. Zij zijn nog geen zwart, maar ze moeten wel veel nieuwe vormen leren vanaf het moment dat ze dat worden. En dit toernooi bood een uitstekende mogelijkheid om alvast “in te komen”.

Frederique en Carola waren uiteraard ook aanwezig, evenals Meester Bob en Jante. Bovendien zou de hele groep maar 1 groot ongeorganiseerd rotzooitje zijn zonder het management: Freek en Linda. Ook de ouders van Bo en Mattho waren aanwezig.

Zoals de meeste mensen wel weten komt 1 mei na 30 april: Koninginnedag. Een aangezien iedereen die dag vrij was, leek het Freek, Frederique, Linda, Modiŝa en Carola wel een leuk idee om de dag van tevoren alvast naar Duitsland te gaan. Leuk!!

Alleen ging het mis bij Carola. Haar auto heeft het voorgoed begeven en zij moest dus met het openbaar vervoer naar Amsterdam gaan waar Linda haar op zou picken. Geen probleem zou je zeggen. Er rijden die dag toch extra treinen van en naar Amsterdam. Maar de NS zou de NS niet zijn als ze de boel weer eens flink zouden verknallen. Nou ja, voor een deel is het niet helemaal de schuld van de NS. De situatie was een beetje te vergelijken met een paar weken geleden toen de vulkaan genaamd Eyjafjallajökull (bekt ook zo makkelijk) allerlei vieze meuk de lucht in hoestte. Schiphol weet daar alles van trouwens. Nou ja, de treinen durfden niet te rijden doordat er wat mensen over het spoor heen liepen. Amsterdam Centraal Station lag finaal op zijn gat. De politie had even wat tijd nodig om deze Koninginnedag-terroristen een schop richting Museumplein te verkopen, maar toen dat gebeurd was voelde iemand zich niet zo lekker op Amsterdam Sloterdijk. Reden genoeg dus voor de NS op de boel tot het eind van de middag dicht te gooien. Carola liep door dit geintje ruim 3 uur vertraging op, een chagrijnig humeur en bovendien schaamde ze zich die dag behoorlijk voor het feit dat ze Nederlander is.

Gelukkig was alles alweer beter toen iedereen eindelijk in de auto zat richting Duitsland. In Duitsland aangekomen werd alles nog leuker. Carola maakte kennis met de duitse cultuur wat de rest uiterst amusant vond. Ook Modiŝa kwam ogen tekort tijdens de wandeling door het binnenstadje van Viersen. Tijdens het eten was Linda echter de grappenmaker.

De sfeer wat dus erg gemoedelijk toen de volgende dag de wedstrijd echt begon. Het was gezellig en iedereen was op tijd. Niet alleen wij, ook de organisatie trouwens. Aanvankelijk schoot onze onzindetector meteen op de rood-stand toen we hoorde dat ze op tijd gingen beginnen. Want ja, sinds wanneer begint een wedstrijd op tijd? Toch was het zo. Alles was tot in de puntjes geregeld. En aangezien het tijdschema al ook een week van tevoren opgestuurd was hoefde niemand zich druk te maken over wanneer iedereen waar moest starten. En aangezien iedereen ’s middags moest, konden we de ochtend dus gebruiken om rustig op te warmen en in te komen.

Het deelnemersveld was zeer sterk. Ondanks dat het eigenlijk een klein toernooi was, was de gehele Duitse poomsae-delegatie op komen draven. Waarschijnlijk als voorbereiding van de Dutch Open wat een week later was en wat tevens een kwalificatietoernooi is voor het WK later dit jaar.

Frederique mocht als eerste. Zij behaalde de 2de ronde!!! Een goede prestatie van haar aangezien ze nog niet zoveel ervaring heeft. In de 2de ronde liep ze echter niet zo goed als dat ze zou willen waardoor ze helaas tekort kwam voor de finale. Modiŝa kon tussen dit Duitse geweld helaas ook geen potten breken. Zij werd in de eerste ronde uitgeschakeld.

Ook Bo en Mattho kwamen net tekort. Hun poule was iets kleiner dan die van Modiŝa en Frederique. En ook voor hen was een finaleplek iets teveel gevraagd. Maar, evenals Frederique kwamen ook zij tot de tweede ronde.

Carola en Jante zater in een immens zware poule. Deze telde 25 deelnemers waarvan de kwaliteiten vergeleken konden worden met die van de Belgische Open 2 maanden geleden. Een tweede ronde zat er voor hun niet in.

Als laatste zou Meester Bob aan de slag moeten. Maar tijdens de voorbereiding maakte hij een rare beweging waardoor hij zich bezeerde aan zijn knie. Normaal gesproken is Meester Bob iemand die zich niet laat kisten en zich door zelfs 2 bulldozers niet laat tegengehouden. Maar de pijn was erg hevig en hij achtte zichzelf niet eens in staat om ook maar op 1 been te staan, laat staan een poomsae te lopen. Hij moest dus afhaken en dat tekende eigenlijk het grootste verlies van de dag.

Geen prijzen dus. Toch vertrokken we met opgeheven hoofd. Iedereen is een ervaring rijker en bovendien hadden iedereen alles gegeven wat ze konden. De overstap van B-klasse naar A-klasse is nu eenmaal loodzwaar. En zeker als je niet in het bezig bent van talent of aanleg heb je tijd nodig om op niveau te komen.

De complimenten gaan uit naar de organisatie van het toernooi. Nog nooit hebben we een toernooi meegemaakt wat zo goed georganiseerd werd. De slogan: “Een goede voorbereiding is het halve werk” hebben ze heel goed naar het taekwondokaans vertaald. De Griekse politiek kan daar in ieder geval een hoop van leren inzake hun financiële huishouding. Bovendien geven goede organisaties ons altijd motivatie om volgend jaar zeker terug te komen. Ook gaan de complimenten uit de deelnemers die toch hun best hebben gedaan.

Volgende week dus de Dutch Open waar onze B-klassers dus gewoon in de B-klasse starten, waar Frederique weer alleen dangraadhouders tegenover zich heeft staan, waar Carola… tjah dat zal waarschijnlijk een soortgelijke poule worden en waar Meester Bob waarschijnlijk voor het allereerst echt afwezig zal zijn op een wedstrijd.